Gardens

Verloren Tuinen

Inleiding

De tuinen in Khajuraho/Rajnagar hebben alle dezelfde kenmerken : ze zijn ommuurd, hebben een tempel gewijd aan Shiva, een klein paleisje (kothi), samadhi (crematieplatform), meerdere waterputten (waarvan sommige met trappen), irrigatiekanalen. De oppervlakte varieert van 1,5 tot 3 hectare.

De geschiedenis van deze tuinen is niet bekend, en ook niet waarom er zo’n ongelofelijke concentratie van 13 tuinen in Rajnagar aanwezig zijn. Dit type van tuinen werd ook nooit eerder bestudeerd. Archieven zijn onbestaande, de mondelinge overlevering is schaars.
We hebben het volgende verhaal kunnen samenstellen.

Deze tuinen werden aangelegd door de koninklijke familie van Chhattarpur in de tweede helft van de 18de, begin van de 19de eeuw als opbrengstdomeinen voor groenten, bloemen en fruit. Vermoedelijk was elke tuin verbonden met een erfprins, die er - na zijn regering als koning - ook gecremeerd werd. Vermoedelijk ook zijn naaste familieleden.
Er werd niet gewoond in de tuin, enkel verbleven in tenten. Het "paleisje" (kothi) diende enkel als opslagplaats voor dat gerief (tenten?) dat niet telkens moest meegebracht worden als de koninklijke familie naar Khajuraho kwam voor de religieuze festivals.

Dit type van tuinen vinden we blijkbaar enkel in de Bundelkhand regio terug. De laatste maharadja van Chhattarpur vertelde ons een jaar voor zijn overlijden, dat hij zich nog herinnerde hoe hij met zijn moeder van de ene tuin naar de andere reisde als ze ergens naar toe wilden. Ze fungeerden dus ook als een soort van koninklijke "caravanserail".
Na de onafhankelijkheid van India (1947) ging het grootste deel van de tuinen over in privé-handen, als schenking vanwege de maharadja. Misschien heeft dit iets te maken met de land-gift movement van Vinoba Bhave.

Bagh = tuin
Bagicha wijst eerder op een bloementuin. Maar het zijn geen sluitende begrippen.
De naamgeving gaat meestal terug op de huidige eigenaar.

Partners