Gardens

Verloren Tuinen

Rani Bagh

Rani Bagh (hindi : Koninginnetuin) is de grootste van de Verloren Tuinen. Ze ligt bovendien een beetje buiten het dorp Rajnagar. Het is de enige tuin waarvan we een echt verhaal kennen : de koningin (of geheime geliefde? Dat zou verklaren waarom ze in deze afgelegen tuin werd ondergebracht) zat alleen in deze tuin, zonder werklieden om de grond te bewerken. Ze had al vaak aan haar koning gevraagd om werkvolk, maar deze gaf geen teken. Op een dag kwam een groep landloze arbeiders langs. De koningin stuurde snel een boodschapper naar de koning met de vraag of ze deze groep mocht houden. De koning willigde nu haar wens in, en de arbeiders vestigden zich naast de tuin, in een gehucht dat nog steeds Ranipur heet.

Deze tuin is in handen van Kasturi Bai, een stokoude weduwe. Haar vader zou de tuin gekregen hebben van de maharadja, na de onafhankelijkheid. Eén vijfde van de tuin heeft ze gedwongen moeten verkopen aan een geldschieter. Dit deel bewerken we niet.

In 2011 werd de restauratie aangevat, na een grondige studie De tempel kreeg terug een shivlingam, en werd plechtig ingewijd. Op dit feest was zelfs de oude maharani van Chhattarpur aanwezig!

Ook de khoti werd gerestaureerd, en hier wordt de gemeenschapszaadbank in onder gebracht.

De oude waterput met trappen, die in onbruik was, geeft terug water nadat hij eenvoudigweg gekuist was, en ontdaan van begroeiing.
De nieuwe waterput werd terug vrijgemaakt. Er was immer een enorme laag aarde en stenen uit de put langs de zijkanten gestort.
De nog nawijsbare irrigatiekanalen werden hersteld.
Er is nog een tweede paviljoen (hetzelfde “model” als de tempel maar zonder de religieuze afbeeldingen).

De tuin is in gebruik voor groenten, met ook jonge fruitbomen, inclusief desi mango (cf. agroforestry, conservation agriculture).

Partners