Khajuraho

Khajuraho

Khajuraho

Khajuraho (24°51’N 79°56’O) is een stadje van nagenoeg 20.000 inwoners, en ligt in het Chhattarpur District van de Indiase deelstaat Madhya Pradesh (M.P.). De naam zou komen van khajur, hindi voor dadelpalm. Historisch behoort Khajuraho tot Bundelkhand. Khajuraho ligt in een landbouwstreek. De belangrijkste bron van inkomsten is het toerisme.

Khajuraho is vooral bekend om zijn tempels die tussen de 9de-12de eeuw gebouwd werden door de Chandela’s. Hoewel de oudste tempels aan Vishnu gewijd waren, werden ze allemaal uiteindelijk ingepast in de cultus aan Shiva, die in de 11e eeuw een grote bloei kende. Een hypothese stelt dat de verschillende tempels de huwelijksoptocht van Shiva en Parvati moeten voorstellen, en dat Khajuraho – als huwelijksstad op aarde – de heilige stad Varanasi naar de kroon wilde steken. De talrijke sculpturen op de tempels zijn een ode aan het leven in al zijn facetten.

Omdat Khajuraho ver van elke handelsroute ligt, werden de tempels gespaard van vernietiging door moslim veroveraars.

In 1834 werden ze “herontdekt” door de Britse Cpt. T.S. Burt, van de Bengal Engineers.
Op het einde van de 19de eeuw werden de tempels gerestaureerd door de Archaeological Survey of India, die het dorp (dat tussen de tempels gegroeid was) verplaatste naar wat nu Old Khajuraho is. Tegenwoordig zijn de tempels onderverdeel in drie groepen : the Western Group, the Eastern Group en de Jain Temples.

Sinds 1984 werden de tempels opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De opname in de Werelderfgoedlijst gaf het toerisme een enorme boost : een luchthaven werd aangelegd en verschillende vijfsterrenhotels openden hun deuren. Zie ook duurzaam toerisme.

Partners